Wednesday, November 16, 2011

රන්වන් එරන්වන් යෞවනියේ....


අපේ අමාත්‍යාංශයේ ඉන්නවා ලස්සන නංගියෙක්...හුඟාක් අය ඉන්නවා ඉතින්....ඒත් මෙයාගේ තියෙන්නේ අමුතුම ලස්සනක්...නිරූපිකාවක් වගේ උසයි...කොණ්ඩය කෙටි වුණත් කර්ල්...ලස්සනයි ඇත්තටම...ඉතින් මේ නංගි ලස්සන නිසාම හොඳට කැපිලා පේනවා...
දැන් දවස් ගාණකට කලින් මම දැක්කා අපේ  branch එකට එහා පැත්තේ   branch   එකේ..Boy කෙනෙක් ගේ උරහිසේ ඔලුව තියාගෙන මේ නංගි staff bus  එකේ යනවා..මම ඒත් හිතුවා මේ කොල්ලත් හිමිජ්ජා වගේ ඉඳගෙන ලස්සනම කෙල්ලෙක්නෙ හොයාගෙන තියෙන්නේ කියලා...ඒත් ඒ හැඟීම වැරදියි කියලා තේරුම් ගන්න වැඩි වෙලාවක් මට ගියේ නැත්තේ එතනට ආපු කොන්දොස්තර ලමයාගේ අතින් ඇද ඇද මේ නංගි කථා කරනවා දැකලයි....මේ ඔයාට තේරුණා නේද මම කලේ විහිලුවක් කියලා..කිය කිය මේ කෙල්ල ඒ කොන්දොස්තර කොලුවගේ අතින් අදිනවා මම බලාගෙන...අනේ ඉතින් අර කොල්ලත් ඩිම් වෙලා බලන් ඉන්නවා මේ කෙල්ල දිහා..
ඔන්න ඔය විදිහට දවස් ගානක්ම මම දැක්කා  නොයෙක් කොලු ගැටව් එක්ක උරහිසේ ඔලුව තියාගෙන... අතේ වෙලිගෙන ...උරහිසට තට්ටු දදා ..ඔඩොක්කුවේ වාඩි වෙලා...නොයෙකුත් විදිහට මේ කෙලි පොඩ්ඩ  staff bus  එකේ යනවා....මට හිතෙන විදිහට එයා ඒ දේවල් කරන්නේ යාලු කමටයි දඟ කාරකමට වෙන්න ඇති..ඒත් ඒ ගෑණු ළමයාත් එක්ක යන පිරිමි ළමයිගේ ඇස් මම දකිනවා ...එයා කරන  හැම දේකින්ම ඒ පිරිමි ලමයිගේ ඇස් වල ආශාවේ බලාපොරොත්තු දැල්වෙන හැටි..ඒක ඒ ගෑනු ළමයාට තේරුමක් නැහැ...
අනේ නංගියේ...මම මේ උඹේ හොඳටයි කියන්නේ...ඔය වැඩේ නම් එච්චර සුභ වැඩක් නෙවෙයි කෙල්ලේ...ඔන්න !!!!

Monday, November 14, 2011

දමා යන්නට පළමුව ඔබට....


මතක් කරන්න...
කිව්වා නේද මට ආදරෙයි කියලා....
ඔයා මගේ පණ කියලා....
හ්ම්ම්...තව
මා වෙනුවෙන් කරන්න බැරි
කිසිම දෙයක් නැහැ කියලා....
මතක් කරන්න...
ඔයා ආසම මගේ ඇස් වලට
කිව්වා නේද?
ඊට පස්සේ...මගේ කම්මුල් වලට..
මගේ කොණ්ඩෙට..
මගේ ඇඟිලි වලට...ඔයා
ආසයි කිව්වා...
මතක් කරන්න...
මගේ සිතිවිලි වලට..
මම හිතන විදිහට ..
හ්ම්ම් ඔව් ඒ සිතිවිලි වලට පවා..
ආදරෙයි කිව්වනේ ඔයා...
ඒත් මම් දන්නවා
දාලා යන්න හදන ඔයාව
නවත්ත ගන්න තරම්
දෙයක් මම ළඟ නැහැ කියලා..
ඒ නිසා මම නවත්තන්න හදන්නැහැ..
ඔයාට යන්නම ඕන නම් ඉතින්...
යන්න....
ඒත් අමතක කරන්න එපා..
ඔයා අර ආදරේ කළ දේවල්..
තාමත් මම ගාව තියෙනවා..

Friday, October 21, 2011

නුඹ තරමට......










පිපුණු මලක නැහැ සුවඳක්
නු‍ඹේ සිතේ සුවඳ තරම්....

මල් ‍පෙත්තක කෝ සුවයක්
නු‍ඹේ ලමැදේ සුවය තරම්.....

මලේ රේණු ​රොන් පිරුණත්...
නුඹයි මිහිරි මා හට නම්....

බිඟු නද දී රඟදුන්නත්...
නුඹ තරමට නැහැ දඟයක්....

මේ ලොව  මට නැහැ සුවයක්...
ඔබ මා සිප ගන්න තරම්....

නූතන පටාචාරාවකගේ සිතිවිලි...


අනේ බුදු හාමුදුරුවනේ...
සැමියා හැර ගියද….දරුවන් හැර ගියද
මව්පියන් හැර ගියද….සොහොයුරා හැර ගියද
උමතු වනු නොහැක මට...
(“උභො පුත්තා කාලකතා - පන්ථෙ මය්හං පතී මතො මාතා පිතා ච
භාතා ච - එකවිතකස්මිං ඩය්හරෙ”)
පටාචාරා පැමිණියද
අචිරවතී නදිය තරණය කර
සැවැත් නුවරින්
දෙව්රම් වෙහෙරට..
උමතු වී නිරුවතින්...
..කෙසේ නම් පැමිනෙන්නේ ද අද දින
තිරිසනුන් ලෙසින් හැසිරෙන
මිනිසුන් පැමිණ ඇදගෙන
යාවි කැළයට මා ..
කරයි නෙක අතවර...
එසේත් අවසන්ව
පැමිණිය හොත් පණ නල රැකගෙන
ඔබ වහන්සේ අසල හිඳ
දොහොත් මුදුන් දී සාධුකාර දෙන
උපාසක ඇත්තියක් ඇයගේ..
උතුරු සළුව මවෙත නොම දී
මුමුණාවි සභයට..
“නොදකින් අවලමී ආවාද කෙලෙසක මෙතනට..
වහා ගෙන යව් පොලීසියට..”
එහෙයින් උමතු වන්නට බයයි මට.......!!!!
ඔබ වහන්සේත් නැති කොට.....

(පටාචාරා තෙරණින් වහන්සේ විනයධර මෙහෙණින් අතරින් අගතැන්පත් වූහ...)

නුඹට පෙම් කරනු බැහැ....



සඳට පෙම් බඳිනු බැහැ
විඳිනු කෙලෙසක
අමාවක රැයක
ඝනඳුර...

හිරුට පෙම් බඳිනු බැහැ...
විඳිනු කෙලෙසක
හද දවාලන
ගිනියම....

මලට පෙම් බඳිනු බැහැ...
රකිනු කෙලෙසක
ගිලිහෙන කලට
නටුවෙන....

නුඹට පෙම් කරනු බැහැ...
විඳිනු කෙලෙසක
හැරගිය දාක
තනිකම......

Thursday, October 20, 2011

මගේ පණ




සඳත් නුඔයි...
හිරුත් නුඔයි....
මගේ සිතේ
එළිය නුඹයි.....

ගසත් නුඹයි....
සෙවණ නුඹයි...
මගේ සිතට
සිසිල නුඹයි.....

කුසුම නුඹයි..
බිඟුත් නුඔයි....
මගේ හදට
සුවඳ නුඹයි....

කඳුල නුඹයි..
සතුට නුඹයි....
හැඟුම් හදේ
නුඹට තමයි...

පෙමත් නුඹෙයි...
මමත් නුඹෙයි...
මගේ පණත්
නුඹේ තමයි....!

Wednesday, October 19, 2011

ප්‍රමාදයි....!





නුඹේ ඒ ඇස්වල
තරු කැට දිස්නය දුටුවාම
මම සිතුවා...ආදරෙයි කියලා...
නුඹ මට.....


නුඔ මා සොයාගෙන ඇවිත්
මගේ ඇස් වලට එබිලා 
ආදරෙයි කිව්වහම....
මම සිතුවා ....ඇත්තටම 
ආදරේ කියන්නේ
මේ හැඟීමටයි කියලා..


ඒත් ....
නුඹ රතැසි නෙතඟින් රවා...
මා වෙත පැන
මට පහර දෙන විට....
නුඹ මා තුරුලු කරගත්
ඒ අත් දෙකින්ම....


මම ඉඳුරාම පසක් කළා...
ඒ ආදරේ නෙවෙයි කියලා...
ඇත්තටම මම දැක්කේ 
නුඹේ ඇස් වලින් එදා....


මම ඉඳුරාම පසක් කර ගත්තා...
ජීවිතේ... කවම කවදාකදිවත්...
ජීවිතේ .....එකම එක මොහොතකදිවත්...
නුඹ මට ආදරය නොකළ බව...


ඒත්...එතකොට...
ආදරය හඳුනාගන්න ...පමා වැඩියි මම...!!!